دسته ها
از زندگی ثانیه هایی شبیه راز تولد شعرهای دیگران تاتی های یک روان شناس نامه هایی به کودک درون دلتنگی های یک روز غریب لبخند سرخ تنهایی شعرهای من تا تغزل نگاه یک تصویر، یک خاطره تحلیل رفتار متقابل
-
نوشته های تازه
بایگانی
پیوندها
- "لحظه های شیرین با هم بودن"
- آسمان آبی
- آویده
- اینا رو اینا نوشته
- تک نسخه ای
- روانشناسی بالینی
- روزهای پیلگی
- زندگی جاریست
- شمس الملوک و فخرالملوک
- مدیر بعد از این
- مرد کوچک من
- من چه سبزم امروز
- من که بودا نیستم
- نم نم باران
- نوشدارو
- نیمه پنهان من
- وبلاگ شخصی منصور دهستانی
- پرسوناهای ابدی
- پسر یک مزرعه دار
- کوسه جنوب
- گل یخ
آخرین دیدگاهها
- میثم در اتفاقی یا توجه انتخابی؟
- تک نسخه ای در نگرش قله ها و دره ها
- جلال در نگرش قله ها و دره ها
- فریبا در از همین کویر
- نیمه پنهان من در نگرش قله ها و دره ها
اطلاعات
بایگانی دسته: لبخند سرخ تنهایی
من که شاعر نبودم…
امشب شعری برای سرودن دارم که در آن پرنده می آید دست بر شانه هایم می گذارد بال هایش را به تو آوازش را به شما و رهایی اش را به آسمان می دهد امشب شعری برای سرودن دارم که … ادامهی خواندن
ارسال شده در لبخند سرخ تنهایی
۱۰ پاسخ
…
در پائیز قرن تو خرمالوی احساس من کال مانده است هنوز و این همه… چه غم انگیز است وقتی که تو بهارترین فصل خدایی جمعه – ۲۰ آبان ماه ۱۳۹۰
ارسال شده در دلتنگی های یک روز غریب, لبخند سرخ تنهایی
۲ پاسخ
این لحظه ها…
شاعرترین شاعران جهان این لحظه ها را نمی دانند و من از چه حرف می زنم برای شما وقتی که حتی با واژه هایم احساس مشترکی ندارم … . ۵ خرداد ماه ۹۰
ارسال شده در لبخند سرخ تنهایی
۴ پاسخ